نافله را نشسته گزاشتن آن فضل يافتى كه ديگران ايستاده كردند . بيست و يكم : از قفاى خود چنان مىديد كه از پيش روى مىنگريست چنان كه مىفرمايد : أقيموا الرّكوع و السّجود فو اللّه انّى لاراكم من وراء ظهرى . و اين خطاب با منافقين بود كه در قفاى پيغمبر هنگام صلاة با يكديگر غمز مىكردند . بيست و دوم : شريعت او ناسخ شرايع و پاينده است تا به قيامت . بيست و سيم : نور خداوند محيط او بود چه فرموده : الّلهمّ اجعلنى نورا مؤبّدا . و از اين روى جسم او سايه نداشت و جامه از قوّت وجود او نيز سايه نداشت . بيست و چهارم : خداوند او را حبيب خود ساخت . گويند : وقتى ابن عباس انبيا را به صفاتى كه خداوند ايشان را برگزيده بود ذكر مىنمود ناگاه رسول خداى درآمد و فرمود : همه بشنيدم همانا ابراهيم خليل اللّه ، و موسى نجى اللّه ، و عيسى روح اللّه و كلمة اللّه ، و آدم صفى اللّه است ، و من حبيب اللّه ام و لا فخر . بيست و پنجم : آفرينش را از بدايت تا نهايت بر وى عرضه داشتند تا به تمامت مكشوف داشت و لختى از آن اخبار فرموده . بيست و ششم : بنا به مذهب قومى كه تجويز رؤيت كرده‌اند او را ديدار انوار جمال مشهود افتاد . بيست و هفتم : از در بهترين قرون انگيخته شد چنان كه مىفرمايد : بعثت من خير قرون بنى آدم قرنا فقرنا حتّى كنت من القرن الّذى كنت فيه . بيست و هشتم : او را از اشرف قبايل برانگيخت مىفرمايد : انّ اللّه اصطفى من ولد ابراهيم اسماعيل و اصطفى من ولد اسماعيل بنى كنانة و اصطفى من قريش بنى هاشم و اصطفانى من بنى هاشم ، قال اللّه تبارك و تعالى لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ . « 1 » بيست و نهم : امت او اشرف امم است . قال اللّه تعالى : كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ . « 2 »

--> ( 1 ) . سورهء توبه ، آيه 128 : رسولى از ميان خودتان به نزد شما آمد كه بىترديد رنجهاى شما بر او گران مىآيد . ( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيه 110 : شما بهترين امّتى هستيد كه در ميان مردم پديدار شده‌ايد ، امر به معروف و نهى از منكر مىكنيد .